Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

μικρό μου ρεκβιεμ, εσύ που δεν αρέσεις σε κανέναν

Μέσα μου πέθαναν ζωντανοί
κι αναστήθηκαν πεθαμένοι.

Όταν με πίκρα
αναρωτήθηκα «που είναι;»,
δεν ήταν πλέον διαθέσιμοι,
κοντά μου
και αυτό πονούσε. 

Έτσι δεν πρόσεξα αμέσως
πως δεν έφυγε ποτέ κανείς,
χάνοντας όλη την ουσία.

Όσο όλοι γύρω μου
καίγονται σαν κεριά
που αργοσβήνοντας, τελειώνουν,

εκείνοι είναι
άφθαρτοι και αναλλοίωτοι,
σκιά του θυμικού μου,
θριαμβευτικά απαλλαγμένοι
από κάθε τους λάθος!

Κανείς δεν έφυγε, ποτέ,
αυτή, είναι επιλογή των ζωντανών.
Κλάψε λοιπόν, για σένα,
γιατί έγινες φτωχότερος,

μα αυτούς περίμενε τους,
υπομονετικά,
όπως τους αρμόζει.

Μέσα μου αναστήθηκαν πεθαμένοι
και πέθαναν ζωντανοί.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Τι αγόρασα σήμερα απ' το θείο Βάνια!

Υπήρξε ανατρεπτικός. Και το πιο ροκ είναι ότι υπάρχει ακόμα. Το post αυτό λοιπόν είναι φόρος τιμής στον άνθρωπο που κατάφερε να επανεφεύρει τον εαυτό του. Τον έναν, τον μοναδικό, τον ανεπανάληπτο...οι συστάσεις είναι περιττές.

-Πιροσκί (με τυρί) 1.40€
-Ορθόδοξη ταχινόπιτα (με των 1.60€)

Σύνολο 3€

Μαζί πήρα απόδειξη, πλαστική σακούλα (μικρού μεγέθους) και 3 χαρτοπετσέτες (κανονικές).

σπουδαία νέα τρέχουσας βδομάδας
Είμαι σχετικά ευχαριστημένος απ' το σερβις και αυτό που έφαγα δεν ήταν τελείως για τον πούτσο.

Υ.Γ Ο Τηλέμαχος θα ήταν περήφανος...

(αναμένεται ΆΜΕΣΗ ανταπόκριση για να αποδοθεί φόρος τιμής από φίλους bloggers)

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

φερομόνη

Τη λογική σαν προτάσσω
κάποιος κρετίνος δικαστής με θορυβεί,
αυτοαναιρούμαι,
προστατευτικά φοβισμένος
κι αδύναμος μοιάζω...

Λέει δε γνωρίζει
πως θα κάνω τα χατίρια
σου ακόμα,

μα εσύ καρδιά μου
ξέρεις,
οι απαντήσεις
βρίσκονται στο χρόνο που
ξοδέψαμε.

Παραίσθηση είναι η σκιά
που βλέπεις στον εξώστη
κάθε βράδυ τώρα.
Τελευταία μπαίνει στη κατάμεστη
αίθουσα
και πρώτη φεύγει,
αθόρυβα,

πριν το χειροκρότημα
πριν τις υποκλίσεις,
πριν την αποκλείσεις...

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

dcd

χωρίς χρέωση

 Λυπάμαι που θα κρημνίσω την κοσμοθεωρία σου με 'να φου, αλλά μπορώ και θα το κάνω. Ακόμα κι αν και όταν μάθεις πραγματικό σημάδι και αγοράσεις από τον Καπιταλισμό τους κάλυκες που είχες ονειρευτεί και είσαι σε θέση να κλωτσήσεις όποιο κωλομέρι βρεθεί μπροστά σου για να φτύσεις το «σύστημα», αυτό, που σιχαίνεσαι και αποτάσσεσαι μετά βδελυγμίας (όπως εγώ τις έξεις μου ένα πράγμα), το μόνο που θα καταφέρεις να κερδίσεις είναι, 2 3 αρκουδοτόμαρα, απανωτά αφροδίσια κι ένα κουβά σκατά. Ούτε καν έναν αξιοπρεπή «θάνατο», όπως είχες ονειρευτεί μέσα στο παραλήρημα του ειρμού σου.
 Δεν είσαι «εκτελεστής», μοιάζεις με άνθρωπο, με πνεύμα...όταν λοιπόν από κούφιο πείσμα σηκώσεις το χέρι σου να σημαδέψεις, να είσαι σε ετοιμότητα για όλα, μιας και, θα είναι πολύ αργά για να γυρίσεις το χρόνο πίσω. Μη το θεωρήσεις καλοσύνη, ούτε αδυναμία, δες το σαν ένα παλιό χρέος...
 Θα με βόλευε όσο δε φαντάζεσαι να μπορούσα να κολυμπήσω στα γνωστά θολά νερά, εξυπνακισμών, υψηλής εποπτείας και αλόγων, αλλά... Στην τελική, μάλλον είναι σειρά σου να κρίνεις! Η αναθεωρητήλα, στην «εμπόλεμη» ζώνη και σε μια κοινωνία που πιθανόν δεν έχεις καν γνωρίσει «ιδίοις όμμασι», μετά το πέρασμα από τα εμπύρετα χρόνια, για κάτι αμετανόητους τύπους σαν εμένα, αποδείχθηκε μάλλον αρετή... 

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Ίψεν Αλαμερικεν (η φωνή)

Μαλώνουν οι βρικόλακες με τις λύκοι. Υπάρχει ένα γενικό σύμφωνο ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή, το οποίο όμως σπάει για πλάκα. Συμβαίνουν πάντα τα ίδια και τα ίδια (δίκιο έχει το παιδί, αν το βάλεις τιμωρία είσαι αλλού, εγώ στη θέση σου θα το πήγαινα τζάμπο). Ένα περίεργο κορίτσι, με «ιδιαιτερότητες», μεταφυσικές -σε φάση, νιώθει μια περίεργη έλξη για κάποιο σκοτεινό άντρass, ενώ κάποιο βαμπίρ βαρέθηκε τις αιμοδοσίες και ψάχνει την ανθρώπινη  πλευρά του...& δις ις λοβ. Αν μέχρι εδώ βλέπεις κάτι διαφορετικό από ένα τουαιλάιτ σάγκα 7 «ο κυνόδοντας», με χέζεις και με την πρώτη ευκαιρία...

Τα βαμπίρια είναι κρύα, πτωμαΐνη φάση, είναι όμως από άλλη εποχή και έρχεται και δένει το γλυκό, με λίγα φτηνά εφέ. Κάτι «θα σε πάρω να φύγουμε» (πετώντας φάση), κάτι το ζωώδες ένστικτο, Ε, πολλά θέλει το κορτσόπον να κάνει τα γλυκά μάτια στο πρώτο τρεκαβλοτικ χλωμό πρόσωπο που βρέθηκε μπροστά της; Μην απαντήσεις. Το 'χεις χωρίς καθόλου φαντασία...

Με τους λυκάνθρωπες τώρα παίζει φάση. Ο αστικός μύθος λέει άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Σε άλλες εκδοχές πλησιάζουν τη δύναμη του βρικόλακα, σε άλλες εκδοχές είναι κάτι κοπρίτες Τεξανοί, στο μέγεθος σκύλου, με ολντσκουλ τατου και χάρλει, που πίνουν μπιρόνια όλη μέρα. Είναι συνήθως υποτακτικοί κάποιου γκουρού βρικόλακα που αποκαλεί το Χριστό σμέλι χίπι που δεν τον έφαγε γιατί έπαιζε και λίγο ρισπεκ, υποχθόνιο μεν, υπαρκτό  δε (γιατί μας βλέπουν  και άνθρωπες) και σούκι σούκι σούκι σου.

Βασικά δεν είναι ούτε αθάνατοι ακριβώς, ούτε πεθαμένοι, για τσι βρικόλακες λέω πάλι, είναι ΣΊΓΟΥΡΑ πιο κουλ από τα σκυλιά ώμος, όπως και τα αποκαλούν, αλλά πάλι έπιασα τις λυκάνθρωποι τώρα και κόβω. Παίζει απλά μια περίεργη συνθήκη που τελειώνει με ένα απλό σουβλάκι (όχι πιτόγυρο βρε αχαΐρευτο μαλακισμένο δαπιτάκι, το καλαμάκι στα Αθηνέζικα είναι το σουβλάκι περί του οποίου σελλέω).

γιου αρ πιτσα & γουι αρνταν
Σε λίγο στην ιστορία θα μπουν νεράιδες, γοργόνες του κουκουε (???), σιφτερια, εξωγήινοι και ότι βάνει ο λογισμός σου. Και ερωτώ. Το βλέπεις να πηγαίνει κάπου όλο αυτό; Εμένα βασικά, με παίρνει ήδη ο ύπνος...

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

αυτός...

μετά από συνεδρία με το ταβάνι, νομίζω πως υπάρχουν φαντάζματα...με χιουντάι! (ντοτζυ ες φακ)

ΥΓ: Αν υπάρχουν συμβουλές για την πώληση άθλιου υγιεινού καφέ, καλοδεχούμενες...

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

τριανταφεύγα αποχρώσεις του σκατί

Αν όλοι αυτοί περιμένουν να δουν την απελευθέρωση τους σε απ' ευθείας αναμετάδοση, τότε κάτι χάνω στην εικόνα...