Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

νεκρανάσταση dmt

γκοθαμ σίτι και σας γαμάμε το σπίτι, appointments only
Τώρα τα υπαρξιακά σου,
ηχούν ξανά εκκωφαντικά
και ξένα..
με ποιον θα τα χλευάσεις άραγε;
Ποιος θα γίνει παλιάτσος
για σενα;
Μην κοιτάς προς τα δω,
τώρα ότι πούμε,
με τη νοηματική...

βυζιά, κώλος, μουνί,
βυζιά, κώλος, μουνί,
βυζιά, κώλος, μουνί,
βυζιά, κώλος, μουνί,
βυζιά, κώλος, μουνί

καλή Ανάσταση,
κράτα το σόου...

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

η περαιτέρω αποσαφηνοποίηση της παθογένειας...

 Earl grey (black as fuck), 1 κουταλιά ζάχαρη  και γάλα εβαπορέ πίνω συνήθως...το παράπονο μου που λες σαν παιδί, ήταν πως δεν μου έπαιρναν ποτέ παιχνίδια, μόνο βιβλία...Μπουκόβσκι, που λες, διάβασα πρώτη φορά στα 11 (και έπαιζα και το πουλάκι μου θυμάμαι). Οι ερωτικές περιγραφές (το τοστ ζαμπόν ήταν για κάποιο λόγο από τα αγαπημένα μου), ήταν αρκετά ζωντανές για έναν μαθητή της Πέμπτης δημοτικού. Ποτέ δεν σταμάτησα να διαβάζω βιβλία και γραπτά, σκέψου πως διαβάζω ακόμα και τσι μαλακίες σου...η βιβλιοθήκη της μητέρας, ήταν και είναι αξιοζήλευτη, αν και πλέον διαβάζει μόνο εμπορικές μαλακίτσες. Η καρντασίνα μου το λέει, όχι εγώ. Πάντως η «δανειστική βιβλιοθήκη» μου, ήταν καλή, σχεδόν άψογη, σε διαβεβαιώ, αλλιώς αδικώ τρίτους και πολύ αγαπημένους μου μάλιστα...μετά έκανα και τη δική μου, φτωχή συγκριτικά, άλλωστε μπήκαμε και στην ψηφιακή pdf εποχή, της κούτρας και της αμεσότητας. Άντρα θέλω, τώρα τον θέλω και σε μερικά δευτερόλεπτα θα τον έχω στην πανάκριβη τεχνολογία μου...λίγο η σκατάθλιψη, λίγο τα λόγια του παπά, πάντως δεν συνομιλώ σχεδόν ποτέ για μουσική, ταινίες και βιβλία, τώρα έτυχε...θυμήθηκα όμως βιβλία πεταμένα, ανάκατα με playboy, μια πετσέτα και γδάρσιμο. Τεστοστερόνη, the real deal...
 Μετά πήγα γυμνάσιο και είχα και ερωτική ζωή, έχοντας ήδη διαβάσει Καζαντζάκη, Λουντέμη, Δέλτα, Βερν, Μπουκόβσκι, Έσσε, Μπάροουζ, Χέμινγουει, Έκο και σχεδόν, ότι έβρισκα μπροστά μου, τα δικά μου και των γονιών μου, μαζί με Μπλεκ, Περιπέτεια, πορνοπεριοδικά και μικρό Νικόλα. Σήμερα παίρνω κιλά στα βυζά, έχω γκρίζα μαλλιά και δεν είμαι καν 40. Τι να πει κανείς;

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Who is the man?

"Τη σκέψη σας που νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξυγκόθρεφτος λακές
σ’ ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα την τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου
φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό." 

τάδε έφη
(και εδώ είναι το σημείο που παραθέτεις τη Γνώση σου...)

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

λες; (μπα)

 Πόσα άχρηστα νούμερα χωράει ένα κινητό νέας γενιάς; Ήθελα να το πετάξω στον τοίχο το δικό μου. 'Οχι αυτό, το καινούργιο, που μου πήρε δώρο το μωρό για τα γενέθλια μου. Το προηγούμενο, εκείνο, που δεν έβγαζε ούτε φωτογραφίες. Είναι για να το πάρεις μαζί σου στην τούμπα, αρκεί να θυμηθείς να κρατήσεις τη σιμ, πριν το εκσφενδονίσεις. Την δουλειά του την έκανε πάντως, με τη μπαταρία είχα ένα μικρό θεματάκι. Λειτουργικότητας. Ξέρεις.
 Ανοίγω την ατζέντα μου που λες, νέο τηλέφωνο λέμε, χελόου. Πατάω κατά λάθος το Ν. Νίκος Τάδε ξεκινάει (δεν τον θυμάμαι). Νίκος μηχανικός (αυτόν, πολύ θολά, όταν ήμουν ίζι ράιντερ, πουλάω και μια μηχανή btw). Νίκος Ικαρία (δεν έχω πάει εκεί, δεν τον θυμάμαι, διαγραφή). Νίκος ιντερνέτ (μα καλά, που πας και δίνεις το τηλέφωνο σου ρε φίλε; Το έχεις καταντήσει αηδία). Νίκος. Σκέτος, (δεν τον θυμάμαι, προφανώς είναι και ο πιο ύποπτος απ' όλους, η κλήση προωθείται στα άδυτα κάποιου πιόματος). Μέχρι και Νίκος ξάδερφος, (ξα εν συντομία), υπάρχει. Δεν έχω σίγουρα κάποιο συγγενή με αυτό το όνομα. Σκέψου δεσμοί αίματος που προκύπτουν μεταξύ των ανθρώπων. Σχεδόν ηπατιτικοί...
 Και μετά σου λέει, αν χάσεις το τηλέφωνο σου χάθηκες. Που θα ξαναβρείς όλα αυτά τα καϊνάρια; Κατά τα άλλα τι λέει ρε μαλάκες; Εγώ είχα μια πολύ παράξενη (για μένα) αναλαμπή, σχεδόν χαθήκαμε. Είχα βάλει το καμάρι μας σε υπαρξιακό μόουντ. Τι είναι ο άνθρωπος; ΤΙ είναι ο άνθρωπος; 

Υ.Γ: Το κείμενο είναι λογοτεχνικό υποπροϊόν, δεν έχει ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα μου. Χαιρετίσματα στην εξουσία και στον μοναδικό Νικόλα της ατζέντας αυτής...τους άλλους, τους περνάω με συνθηματικά, για να θυμάμαι. Και πίστεψέ με! Θυμάμαι...διαστροφικά καλά...αλλά έχω πολλά νούμερα, χωρίς λόγο ή σκοπό. Μνήμη υπάρχει αρκετή στα κινητά αλλά το ντιλιτ εκπροσωπεί ένα συμμάζεμα, μια τάξη.

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

σε ψεκάζουν...

προφυλακτικά νοοτροπίας
Νταλάρας for what it is...nice...υποψιασμένοι αναγνώστες και πύλες του ανεξήγητου